من و مریم

ماجرا به خیلی سال پیش بر می­گرده! به زمانی که من می­رفتم مهد کودک!! توی اون دوران که توی این عکس می­بینید، من با یک نفر دوست شدم که اسمش مریم بود!!! بله درست شنیدی!! توی دوران جنگ تحمیلی که من می­رفتم مهد، استکبار جهانی به من یورش آورد و من تحت تاثیر تهاجم فرهنگی قرار گرفتم و با نامحرم!! دوست شدم! (آقای پلیس اون موقع هنوز اختراع نشده بود!)

جدای از شوخی!

اولین کسی که توی زندگیم وارد شد و دوستش داشتم و اونم من رو دوست داشت اسمش مریم بود. شاید باورت نشه، ولی از این مریم هیچ خاطره­ای ندارم به جز روز آخر، لحظه خداحافظی! روزی که از فرداش نباید دیگه به مهد می­رفتم و 1 سال خونه­نشین می­شدم! (آخه اون سالها هنوز آمادگی اجباری نبود! بچه 6 ساله هم نه می­تونست به مهد بره و نه به دبستان!). اون روز رو هنوز به خاطر دارم، روزی که به زور ما رو از هم جدا کردن، روزی که روز آخر بود. هرچند که بعدش دیگه همدیگر رو فراموش کردیم و اگه نبود عکس یادگاری روزهای آخر، شاید هیچگاه به یادش نمی­افتادم. مریمی که الان نمی­دونم کجاست، چیکار می­کنه و  آیا اصلا یادش می­آد که یه دوستی داشت به اسم علی؟؟؟؟

شاید تقصیر مریم-که حتی فامیلیشو هم نمی­دونم- است که من به این اسم حساسیت پیدا کردم! آدمهایی که به این نام وارد زندگیم شدن، روزهای خیلی خوبی رو باهاشون سپری کردم ولی رفتند! و من خاطرات خودشون و فراموش کردم ولی رفتنشون برام پایداره!!

شاید تقصیر مریم بود که من مریم­های زندگیم رو دوست داشتم ولی زندگی ما رو از هم جدا کرد!

شاید تقصیر مریم بود که من مریم­های زندگیم رو فراموش نکردم!

شاید تقصیر مریم بود که من مریم رو دوست دارم! (گل مریم!!)

شاید تقصیر مریم بود که من به مریم گفتم تو!! آخرین کسی هستی که من دوستش دارم!

شاید تقصیر مریم بود که من مریم رو دوست دارم!

شاید تقصیر مریم بود که من باید رفتن مریم رو بپذیرم و به دنبال زندگیم برم!!

شاید تقصیر مریم بود که من به وفای مریم اعتماد ندارم و منتظر رفتنشم!!

شاید تقصیر مریم بود که من .........

پ.ن: دیشب یوسف زنگ زد و بعد از کلی سلام و احوال­پرسی گفت، علی دیگه تنها نباش! 1 دختری رو برات پیدا کردم خدااااااااااااا! خوشگل، مایه دار، ....... و کلی ازش تعریف کرد. پرسیدم اسمش چیه؟؟ گفت مریم!!!

پ.ن: دارم دنبال عکسش می گردم! تا اون موقع نظر ندین!!! و فکر هم نکنید!!!

پ.ن: ممنون خاتون خاله که انقدر حرف گوش کنی!!!

 پ.ن: اگه گفتین من کدومم؟؟؟؟

خسته شدم از بس گفتم حوصله ام سر رفته و تو بهم خندیدی و گفتی خوشی زده زیر دلت!!!

خسته شدم از بس گفتم حوصله ام سر رفته و تو بهم خندیدی و گفتی برو بابا خل شدی!!!

خسته شدم از بس گفتم حوصله ام سر رفته و تو بهم خندیدی و گفتی بیا بشین پایان نامه من و بنویس!!!

خسته شدم از بس گفتم حوصله ام سر رفته و تو بهم خندیدی و گفتی ...!!!

خسته شدم از بس اومدم نت و ایمیل دانشگاه و چک کردم و خبری نبود!!!

خسته شدم از بس اومدم سایت hattrick.org و تیمداری کردم!!!

خسته شدم از بس حوصله بیرون اومدن از خونه رو ندارم!!!

خسته شدم از بس تنهایی نشستم کنج خونه!!!

خسته شدم!

یاد شعر زیبای خواننده محبوب و مردمی، هنرمند ورزشکار "جوااااااااااااااااااااااااد یساری" افتادم!

خسته ام من، خسته ام من//// مثه مرغ بال و پر شکستههههههه ام من!!!!
اه من حتی از این آقا جواد هم خاطره دارم!!!

پارک لاله!

من و تو!

نیمکت!

پلیس!

فرار!

خنده!

...

...

خاطره!

دیروز به تو گفتم، کاشکی یک دوست داشتم که مثل خودم بود برای دوستام!

پ.ن: .............

همه رفتن کسی دور و برم نیست

چنین بی کس شدن در باورم نیست

اگر این آخر و این عاقبت بود
بجز افسوس هوایی در سرم نیست

همه رفتن کسی با ما نموندش
کسی خط دل ما رو نخوندش

همه رفتن ولی این دل ما رو
همونکه فکر نمیکردیم سوزندش

چه حاشا کرده این اندر نخواهش
چه آیا زنده ایم یا جون سپرده

چه حاشا صحبتی حرفی کلامی
چه جزو رفته هایی ما نمانده

عجب بالا و پایین داره دنیا
عجب این روزگار دل سرده با ما

یه روز دورو ورم صدتا رفیق بود
ولی امروز ببین تنهای تنهام

خیال کردم که این گوشه کنارا
یکی داره هوای کار ما را

یکی غمگین میون دلسوز ما هست
نداره آرزو آزار ما رو

عجب بالا و پایین داره دنیا
عجب این روزگار دل سرده با ما

یه روز دور و ورم صدتا رفیق بود
ولی امروز ببین تنهای تنهام

تنهای تنهام
تنهای تنهام
تنهای تنهام

مسعود فردمنش

فقط می تونم بگم

خدایا شکرت!!!!

سلام خدا بر تو ای حسین

ای سرور آزادگان جهان

سلام بر تو و یاران باوفایت

سلام به همه دوستان عزیزززززززززززززز

شرمنده ام که یک مدت نبودم و اینا، البته خودتون که می دونید برای چشم عمل­شذه کار با کامپیوتر ممنوعه!!! الانم قاچاقکی اومدم!

اون ایده داستانی که گفته بودم و مثل چندتای دیگه به باد گفتم (جون نوشتنش فعلا در توانم نسیت، دپرس می­شم!!)

امروز بهت گفتم که دارم یک تحقیق علمی انجام می­دم و تو بهم خندیدی!!! ولی به کوری چشم دشمنان اسلام (لیزیک نکرده هاش!!) به دانستنی­های سودمندی پیرامون مگس دست یازیدم!!! (از شب یلدا، شروع کردم به خوندن شاهنامه(بعد از بوسیدن یلدا البته!) خیلی حال میده اگه میتونی حتما اینکارو بکن!! جو اون گرفتتم!!)

ماجرا از این قراره که شبها پنجره اتاقم رو باز می­کنم و از این هوای سرد زمستونی لذت می­برم!! ولی پریشب هوا خیلی سرد بود و منم طافت نیاوردم و بعد از 5 ثانیه پنجره بو بستم؛ از قضا خرمگسی که شانسش به من رفته بود، تو این مدت به امید هوای تازه از این فضا وارد شده و با بستن پنجره، بین شیشه و توری گیر کرده بود!! (هنوز خورم نمی دونم که این بیچاره از کچا پیداش شده بود؟؟) خلاصه سرتو درد نیارم منم دیدم که ایول!! الان میتونم به این سوالم که چرا هر وقت که بعد از 1 هفته به دماوند می رم و با لاشه زنبورها و مگسها روی طاقچه پشت پنجره مواجه می شم، دست یابم!!! برای همین، ناجوانمردانه این حشره رو برای مقاصد ضدبشری مورد استفاده قرار دادم و جنایت هولناکی رو مرتکب شدم!! (جو تماشای تلوزیون جمهوری باریکه غزه گرفت یهو!!) واسه همین این بدبخت رو نکشتم و به حال خودش ولش کردم. تا اینکه امروز به اون چه که می­خواستم رسیدم!! بدن نیمه جونش افتاده بود تو برکه برگه پرپرش کرد حالا ..... ماهیا اشک میریزن هق هق تو برکه!!! نه ببخشید افتاد کف پایه توری! منم تندی دست بکار شدم و این مگس نیمه جون رو در آوردم و نگاهش کردم . فهمیدم به علت کم تحرکی و بی غذایی دوتا دست جلویش قدرت تحمل این حشره رو نداره و هر جقدر که با پاهی عقبیش در حفظ تعادلش سعی می گنه موفق نمی شه و یک.ری می شه!! به همین دلیل سنگینی وزنش موجب مرگ تدریحیش می شه!!

البته امروز متوجه شدم که مگس بالهای بسیار بسیار زیبایی داره!!

برای کسب اطلاعات بیشتر رفتم اینترنت و به جستجو پرداختم!! (قردوسی! ولم کن!!!) و به مطلب جالبی رسیدم که در پست پائینی براتون گذاشتم.

پ.ن 1: امان از بیکاری

پ.ن 2: امان از بیکاری که به تماشای تلوزیون ختم می شه

پ.ن 3: بچه تو که جنبه نداری ....

پ.ن 4: خوانش شاهنامه و همچنین "از آفرینش تا یزدگرد، سیروس کریمی بختیاری،انتشارات آفتاب هنر" رو به شما پیشنهاد می نمایم!!!!